"I jeżeli miałbym coś do przekazania i chciałbym coś przekazać w moim duchowym testamencie – to właśnie ten dar – charyzmat Światło-Życie. Zrozumienie, umiłowanie, wierność wobec tego charyzmatu. Wydaje mi się bowiem, że ciągle jeszcze mało jest ludzi – także w Polsce – którzy już otrzymali łaskę zrozumienia znaczenia tego charyzmatu dla odnowy oblicza Kościoła – Chrystusowej Oblubienicy – Nowej Jerozolimy zstępującej z nieba na ziemię" (z testamentu Sługi Bożego ks. Franciszka Blachnickiego). Biblia często mówi o relacji w jaką Bóg wchodzi z człowiekiem, z Izraelem. Słowo Berit pojawia się w 6 rozdziale 18 wersecie Księgi Rodzaju. Berit to wspólne biesiadowanie, jako znak zawarcia przymierza, Berit to [czytaj dalej]

W Jubileuszowym Roku Miłosierdzia szczególnie aktualne staje się wezwanie do ciągłej łączności z Bogiem miłosiernym, nieustannego zanurzania się w ocenie Jego przebaczającej miłości. Nasze myśli biegną tym samym w sposób naturalny w stronę sakramentu pojednania. Warto zatem na nowo odkryć praktykę, którą czcigodny Sługa Boży, ks. Franciszek Blachnicki nazwał duchowym oddychaniem. Wiara i sakrament pokuty Aby lepiej zrozumieć istotę duchow­ego oddychania należy umieścić je w szerszym kontekście, w rzeczywistości, którą Ojciec obserwował wśród wierzą­cych, a która nadal jest dla wielu codzien­nością. Pierwszym elementem, który ją określa jest to, co ks. Blachnicki nazwał „teologią żaby”, a co moglibyśmy zdefiniować jako oderwanie sakramentu pojednania od postawy pokuty, rozumi­anej jako [czytaj dalej]

Formuła Fos-Zoe określa nie tylko istotny element ideału wychowawczego, ideał człowieka zintegrowanego, ale również swoisty postulat metodyczny. Metoda ta polega na stałym dążeniu do podciągania życia do wymagań światła, do poważnego traktowania światła prawdy jako siły normatywnej, do zbliżania w człowieku sfery umysłu i poznania oraz woli i działania. To dążenie czy tendencja prowadzi do poszukiwania różnych konkretnych zastosowań i realizowania tej jedności w różnych formach. „Ruch Światło-Życie jako pedagogia nowego człowieka” ks. Franciszek Blachnicki Powyższy tekst Ojca należy do tych bardziej naukowych. W zaledwie trzech zdaniem odnajdujemy tyle treści, że można by napisać nie artykuł, ale pewnie i pracę naukową. Spróbujmy jednak przed pryzmat tej zwięzłej wypowiedzi przyglądnąć się procesowi formacji [czytaj dalej]

Niedaleko Przemyśla leży małe miasteczko Radymno, to właśnie stamtąd pochodzimy. Choć nasza miejscowość nie należy do największych, jednak posiadamy dość liczną wspólnotę Ruchu Światło-Życie. Jako oazowicze gromadzimy się przy naszym  parafialnym kościele pw. Najświętszego Serca Pana Jezusa. To właśnie tutaj działamy, modlimy się i spotykamy w małych grupach. Oprócz nas w parafii funkcjonuje jeszcze wiele innych grup takich jak Akcja Katolicka, czy Róże Różańcowe. Skupmy się jednak na Ruchu Światło-Życie. Można u nas spotkać dwie gałęzi Oazy – grupę młodzieżową i Domowy Kościół. Przy naszym kościele prężnie działają też cztery diakonie, w których posługujemy: ewangelizacyjna, liturgiczna, ekonomiczna i charytatywna. Dzieło oazowe istnieje tutaj już kilkanaście lat. Gałąź [czytaj dalej]

Jesteś kobietą. Jesteś piękna. W każdej kobiecie jest piękno do odkrycia. Jako „typowe oazówy” postanowiłyśmy zmienić ten niemodny stereotyp, który mówi, że tylko spódnica babci nadaje się na oazę i że godnie, nie znaczy ładnie. Piękno jest czymś, co zostało nam dane przy stworzeniu przez Boga. Jego nie trzeba poprawiać. A żeby zwrócić na siebie uwagę mężczyzn, wcale nie trzeba odsłonić jak najwięcej. Jak to wygląda w praktyce? Jak wiadomo, spódnica musi być „przepisowa”. Ale to nie znaczy, że musi wyglądać jak zrobiona z zasłony. Dłuższa spódnica czy bluzka bez dekoltu nie ma służyć temu, aby każdy odwracał od niej wzrok, ale aby przyciągać spojrzenia czyste, pełne [czytaj dalej]