Wakacje, misje czy wolontariat? Czy można to pogodzić i jak radzić sobie bez znajomości języka – opowiadają uczestniczki letnich akcji, organizowanych przez Diakonię Misyjną    Sambor Nasza przygoda w Samborze rozpoczęła się późną nocą, w niedzielę. Dotarliśmy do domu sióstr i czym prędzej poszliśmy spać, by rano być gotowymi do działania. Pierwszy dzień - ekscytacja i dezorientacja. Ekscytacja- bo nowi ludzie, nowe miejsce, doświadczenie. Dezorientacja- bo wszędzie w około były...dzieci! Co jak co, nie spodziewaliśmy się, że ich będzie tak dużo. No ale trzeba było działać. Wymyślanie zabaw, nauka gry na gitarze, śpiewanie, robienie kwiatków z bibuły, laurek dla rodziców oraz dla ludzi z parafii, tworzenie rysunków [czytaj dalej]

Na to, jacy jesteśmy, składa się wiele czynników. Są one od nas zależne lub nie. Zawsze jednak możemy je poznać i wybrać drogę, którą chcemy podążać. Świadomie i w wolności.   Uświadomienie sobie, kim jest Nowy Człowiek wymaga kilku uwag, mających na celu ukazanie rzeczywistości na początku XXI wieku. To czas, w którym człowiekowi trudno jest się zmienić z kilu powodów. Jednym z nich jest niezwykle dynamiczny rozwój techniki. Nigdy jeszcze nie obserwowano takiego postępu tej dziedzinie, jak w ciągu ostatnich kilkudziesięciu lat. Technika miała ułatwić i uprzyjemnić życie, jednak stała się istotną przeszkodą. Obecnie każdy z mniejszą lub większą sprawnością  posługuje się najnowszymi urządzeniami, co jednak [czytaj dalej]

Nie wyobrażamy sobie świętowania bez odpowiedniego stroju. Zwykle to on właśnie podkreśla wyjątkowość chwili. Czy istnieją kreacje odpowiednie na każde wyjście? Czy warto podążać za modą? Patrycja i Ania mają gotowe odpowiedzi. Charyzmat: „Za kolano” to sklep internetowy i firma odzieżowa. Czy to Wasz autorski projekt? Patrycja: Tak. To marzenie z dzieciństwa, które przetrwało. Od czwartej klasy podstawówki projektowałam ubrania. Były również plany, żeby pójść na medycynę, ale dotarło do mnie, że byłoby to zagłuszenie marzeń, że to nie jest to, co chciałabym robić. Trochę się bałam i uważałam, że nie uda się nic zrobić w tym kierunku, ale tak mocno siedziało mi to w głowie, że [czytaj dalej]

Świętowanie to w gruncie rzeczy taki skomplikowany system naczyń połączonych. Tyle się na nie składa. Jego wzory i antywzory są wraz z tradycją, kulturą, powoli w nas zapisywane. Czy fakt, że jestem w Ruchu, wpływa na sposób mojego świętowania? Czy oazowicz świętuje inaczej niż jakikolwiek inny katolik? Właściwy sposób Wyraźnie widać, że Ojciec Franciszek szukał okazji do świętowania, do tworzenia małych, wspólnotowych tradycji. Gdyby tak nie było, nie powstałby we wspólnocie INMK zwyczaj losowania błogosławieństw w dniu Wszystkich Świętych. W archiwum można odnaleźć zdjęcia z jego imienin, ze spotkań z gośćmi i przyjaciółmi przy starannie, choć skromnie (ale nie, nie musztardówkami), nakrytym stole. Rytm życia wyznaczał rok [czytaj dalej]

Słowo moderatora Domowego Kościoła, wygłoszone podczas pielgrzymki Ruchu do Helusza w dniu 25 sierpnia 2018 r. Nazaret to miejsce, gdzie większość swojego życia spędził Jezus Chrystus. Dlatego ci, którzy zwiedzali Ziemię Świętą, przypominają sobie te dwie bazyliki: bazylikę zwiastowania i kościół św. Józefa, upamiętniający te wydarzenia z czasów Jezusa Chrystusa. Zatrzymajmy się na moment w tym miejscu uświęconym tradycją, by wsłuchać się w krótki opis życia Jezusa Chrystusa: „A gdy wypełnili wszystko według Prawa Pańskiego, wrócili do Galilei, do swego miasta - Nazaret. Dziecię zaś rosło i nabierało mocy, napełniając się mądrością, a łaska Boża spoczywała na Nim. (…)  Potem poszedł z nimi i wrócił do Nazaretu; i [czytaj dalej]