Witajcie na wakacyjnych ścieżkach! Mamy nadzieję, że ten numer naszego kwartalnika znalazł Was przed, w trakcie lub tuż po turnusie oazy wakacyjnej. Ten wyjątkowy czas ładowania duchowych akumulatorów jest szczególnym darem od Pana Boga. Kto jeszcze tego nie doświadczył lub waha się przed podjęciem decyzji, powinien czym prędzej zaobserwować nasze media społecznościowe. Tam codziennie pokazujemy relacje z przebiegu rekolekcji i najważniejszych punktów dnia. Oczywiście, oko kamery nie wychwyci wszystkiego, dlatego warto przepytać uczestników, gdy wrócą już do domów. Z pewnością zechcą podzielić się wieloma pięknymi wspomnieniami. Liczymy, że niektóre z nich będzie można zachować dla potomności, drukując świadectwa oazowiczów w jesiennym numerze „Charyzmatu”. Na chwile letniego wypoczynku, także tego w rekolekcyjnym czasie wolnym, [czytaj dalej]

Oto w Waszych rękach numer wiosenny, a tak bardzo już pachnący wakacjami! Zapewne dlatego, że z okładki uśmiecha się do nas Kasia, prezentująca w letnim ogrodzie napisaną przez siebie ikonę. A także dlatego, że publikujemy plakat przypominający o otwarciu, z początkiem kwietnia, zapisów na oazy wakacyjne. Wydaje się, że ikona i grafika komputerowa to bardzo odległe od siebie metody artystycznej refleksji. Tymczasem wczytując się w opowieść Kasi o tworzeniu świętych wizerunków, znajdziemy podobieństwa. Nie, nie chodzi o warstwę wizualną, materiał, technikę powstawania. Nie ulega wątpliwości, że są one tak odmienne, jak tylko jest to możliwe. Chodzi raczej o to, co niesie ze sobą ten konkretny obraz, [czytaj dalej]

Zdaniem Cycerona sztuka jest filozofią życia. Jedni tworzą muzykę, drudzy zgłębiają tajniki malarstwa, inni zaś nie wyobrażają sobie dnia bez tańca, czy fotografii. Dla Pauliny Ferenc – oazowiczki z Woli Zarczyckiej, absolwentki rzeszowskiego liceum plastycznego – sztuka nie jest tylko pasją. Julia Sroczyk, Charyzmat: Trwasz w Ruchu Światło-Życie już od czasów swoich Oaz Dzieci Bożych. Jak teraz, z perspektywy prawie 10 lat, wspominasz tamten okres? Paulina Ferenc: Od momentu pierwszego spotkania z Ruchem minęło bardzo dużo czasu. Pamiętam, że pierwszy raz pojechałam na oazę rodzin. Miałam wtedy 7 albo 8 lat i spodobała mi się atmosfera, która panowała podczas tego wyjazdu. Dlatego kilka lat później wstąpiłam [czytaj dalej]

IV. Diakonia wyzwolenia w sakramentach w służbie wspólnoty  Nie da się ukryć, że diakonia wyzwolenia musi objąć przede wszystkim dwie sfery życia: rodzinę, która jest podstawową komórką Kościoła, oraz parafię, która jest uobecnieniem Kościoła lokalnego. To te dwa miejsca, które ze względu na wspólnotę zamieszkania i przebywania ze sobą, są przestrzenią najbardziej intensywnej formacji. Mogą się stać miejscem posługi wyzwolenia przez przygotowanych do tego sakramentalnie szafarzy: małżonków (którzy potem stają się rodzicami) oraz biskupów, prezbiterów i diakonów (którzy pełnią różne funkcje związane z posługą święceń nazywane wspólnym mianem duszpasterstwa). Ponieważ coraz częściej podnosi się pytanie o to, po co są święcenia i małżeństwo i co one tak [czytaj dalej]